به نام خداجون


اینکه یه چیز غیر منطقی از خدا بخوایم ... بگی نگی خنده داره...

تو این دنیا هر خواسته ای واسه اجابت باید دوطرفه باشه...

حتی اگه اون خواسته شی باشه ...

وقتی سهم من از دنیا و خیر و خوشبختی من از دنیا مثلا نرسیدن به هدفی هست که دنبالشم...

پس هرکاریم کنم بهش نمیرسم ... چون هدفم منو نمیخواد... مال من نیست! سهم من نیست!

ولی عوضش توی یه حرفه دیگه که بهش علاقه هم دارم آدم موفقی میشم و بعد به خدا میگم چه خوب که من این خوشبختی رو دارم...  نه اون خوشبختی رو...

این دقیقا واسه آدما هم هست...

وقتی یکی ، یکیو میخواد خب باید طرف مقابل هم بخوادت که راه به جایی ببری یا نه؟ 


یا به قول همین شعر معروف که : تا که از جانب معشوقه نباشد کششی

                                     کوشش عاشق بیچاره به جایی نرسد...


اینکه توی دنیا سهمت کسی نیست که بهش دل بستی ... خب وقتی بهش نرسی وقتی که میگی فقط از خدا میخوای...بعد که نشد از کی میخوای گله کنی ؟ از خدا؟

نه... اونوقت باید یقه خودتو بگیری و بگی : فکر و خیالتو واسه کی گذاشتی؟ واسه کسی که از اولش مال تو نبود؟


بهتره آدم وجودشو واسه کس و چیزی بذاره که سهمشه...

توکل کنه و خیر بخواد... و بعد منطقی و عقلانی نگاه بندازه به دور و برش ... ببینه خیری که خداجون واسش میفرسته و خوشبختیش باهاشه چیه و دودستی بچسبه بهش...

نه اینکه چشم بدوزه به چیز و کسی که سهمش نیست و آرامش فکرشو بهم بزنه واسه هیچ و پوچ...


اینارو منی میگم که خودمو خوب میشناسم... احساسمو... هدفمو... خواستمو....

پس بیخودی تو این زندون مسخره ای که واسه خودت ساختی به دیوار نکوب .. دری وا نمیشه... والسلام.